Co to jest biokontrola? 3 zaskakujące metody usuwania szkodników

Być może zadałeś sobie pytanie „co to jest biokontrola”. Biokontrola to metoda kontrolowania populacji szkodników za pomocą żywych organizmów, takich jak owady i patogeny.

Nie opiera się na chemikaliach i innych praktykach szkodzących środowisku.

Naturalni wrogowie szkodników, zwani również środkami biokontroli, odgrywają istotną rolę w ograniczaniu liczby potencjalnych szkodników, czyniąc z nich przyjazną przyrodzie alternatywę dla pestycydów, które stanowią poważne zagrożenie dla organizmów.

Ci agenci pracują nieprzerwanie z niewielką potrzebą dodatkowej pracy. Trzymanie pożytecznych drapieżników i pasożytów w ogrodzie może pomóc kontrolować szkodniki i wzrost chwastów oraz zwiększyć wydajność upraw.

Chcesz dowiedzieć się więcej o biokontroli i jej zaletach? Spróbuj sprawdzić ten artykuł, informujący o tym, czym jest kontrola biologiczna w zwalczaniu szkodników.

Rozpoznanie roli naturalnych wrogów szkodników

Kiedy nietoksyczne podejście skutecznie kontroluje szkodniki, zużycie pestycydów spada, minimalizując szkodliwe skutki pestycydów. Trzy kategorie naturalnych wrogów szkodników to drapieżniki, patogeny i parazytoidy.

Drapieżniki

Drapieżniki to wolno żyjące organizmy, które żywią się innymi zwierzętami przez całe życie.

Wiele gatunków drapieżników żywi się owadami. Owady są istotną częścią diety wielu kręgowców, w tym płazów, ptaków, gadów, ryb i ssaków.

Te kręgowce żywią się gatunkami owadów i rzadko żerują na szkodnikach, chyba że są liczne. Do drapieżników owadów należą chrząszcze biegaczowate, rove chrząszcze, lady chrząszcze, pluskwiaki i pluskwiaki drapieżne.

Pająki są również drapieżnikami owadów, roztoczy i innych stawonogów.

Pasożytoidy

Parazytoidy to owady w stadium niedojrzałym, które rozwijają się w obrębie jednego żywiciela owada, ostatecznie zabijając żywiciela. Zabijają swoich gospodarzy, aby zakończyć swój cykl życiowy od jajka do stadium dorosłego i żywią się tylko jednym żywicielem, gdy osiągną dorosłość.

Dorośli są zwykle wolno żyjący i konsumują inne zasoby, takie jak nektar roślinny i spadź.

Patogeny

Szkodniki mogą być zakażone grzybami, bakteriami, pierwotniakami i wirusami wywołującymi choroby. Choroby te zmniejszają tempo wzrostu szkodników owadzich, spowalniają ich rozmnażanie i zabijają.

Choroby mogą rozprzestrzeniać się i rozmnażać poprzez rój owadów, zwłaszcza gdy ich gęstość jest wysoka.

Dorosłe samice parazytoidów składają jaja wewnątrz żywiciela, wkładając swój pokładeł bezpośrednio przez ścianę ciała żywiciela. Są również w stanie przyczepić swoje jaja poza ciałem żywiciela.

Gatunki parazytoidów obejmują muchy, osy, chrząszcze i robaki.

Podejścia do biokontroli

Istnieją trzy podstawowe podejścia do biokontroli: import, augmentacja i konserwacja. Każde podejście można zastosować indywidualnie lub w połączeniu z innymi metodami.

1. Import

Jest to najczęściej znane jako klasyczna kontrola biologiczna. Polega na wysłaniu naturalnego wroga szkodnika w nowe miejsce, w którym nie występuje on z natury.

Naturalny wróg musi mieć zdolność do rozwoju i nadążania za zmianami w środowisku. Częścią misji naukowców zajmujących się kontrolą biologiczną jest poszukiwanie egzotycznych organizmów, które mogą zapobiegać szkodnikom.

Łączenie szkodników z ich naturalnymi wrogami to zrównoważona metoda ich zwalczania. Pasożyt Neodusmetia skutecznie zmniejszył populację wełnowca rasy Rhodesgrass w Teksasie po tym, jak został w dużej mierze rozprzestrzeniony przez samolot.

Innym udanym podejściem do importu jest biologiczna kontrola wołka lucerny. Eksperci od biokontroli po raz pierwszy wykryli go w Utah w 1904 roku, a drugie wprowadzenie na wschodnim wybrzeżu w 1951 roku.

Niestety, do 1970 r. wołek postawił stopę w 48 sąsiednich stanach USA i stał się szkodliwym szkodnikiem lucerny. Aby rozwiązać ten problem, personel USDA ARS wyruszył w zagraniczną eksplorację w Europie, prowadzącą do importu 12 gatunków parazytoidów.

2. Rozszerzenie

W kontekście biokontroli, augmentacja to wykorzystanie naturalnych wrogów (pasożytów, drapieżników i patogenów) do zwalczania szkodników. W tej metodzie wykorzystuje się dostępne w handlu środki do kontroli biologicznej stosowane w odpowiednim czasie, aby zapobiec wzrostowi populacji.

Badania wykazały, że uwalnianie naturalnych wrogów może być skuteczne w wnętrzach i szklarniach. Jednak na uwalnianie tych środków na zewnątrz mają wpływ niestabilne warunki środowiskowe.

Ci naturalni wrogowie mogą zostać wypuszczeni na raz lub przez pewien czas, aby zmniejszyć liczbę szkodników lub utrzymać niską populację szkodników. Istniejące środowisko można ulepszyć, aby było dla nich bardziej odpowiednie.

Istnieją dwa rodzaje uwolnień: uwolnienie zalewowe i uwolnienie zaszczepiające. Uwolnienie zalewowe to pojedyncze uwolnienie dużej liczby naturalnego wroga.

W uwolnieniu zalewowym uwolnienie może być małe lub duże. Naturalny wróg nie rozmnaża się i nie utrwala, a celem jest zmniejszenie liczby szkodników w jednym uwolnieniu.

Podczas inokulacji, naturalni wrogowie są uwalniani wielokrotnie w małych ilościach. Wróg naturalny ustala ich populację i skutecznie zwalcza szkodniki.

3. Ochrona

Ochrona naturalnych wrogów to trzecie podejście do biologicznego zwalczania szkodników. Polega na zidentyfikowaniu czynników minimalizujących skuteczność naturalnego wroga i zmianie ich w celu maksymalizacji skuteczności tych pożytecznych gatunków.

Ochrona polega na modyfikowaniu czynników wpływających na naturalnych wrogów. Obejmuje to również dostarczanie im zasobów, których potrzebują w swoim środowisku.

Na skuteczność naturalnego wroga wpływa wiele czynników. Praktyki kulturowe, takie jak uprawa roli lub spalanie resztek pożniwnych, mogą wyeliminować naturalnych wrogów.

Zaspokojenie ekologicznych potrzeb naturalnego wroga w środowisku upraw jest skutecznym sposobem ochrony naturalnych wrogów. Aby być skutecznym, naturalni wrogowie muszą mieć dostęp do zasobów żywności, zastępczych żywicieli i odpowiedniego klimatu.

Wniosek

Co to jest biokontrola? Jest to metoda zwalczania szkodników wykorzystująca owady i patogeny do zarządzania populacjami szkodników.

Czynniki biokontroli są naturalnymi wrogami szkodników i dzielą się na trzy kategorie: drapieżniki, parazytoidy i patogeny. Powszechne podejścia do biokontroli to import, augmentacja i konserwacja.

Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat zwalczania szkodników, zapoznaj się z tym artykułem wyjaśniającym, jak długo trwa zwalczanie szkodników.